De laatste dagen van onze reis hebben we doorgebracht in Athene. Dit, omdat we hier de auto in moesten leveren en benzine door de staking steeds schaarser werd.

Dag 16 Dinsdag 27-07-2010
Net als de dag ervoor was, was dit een niet productieve dag. Ik zal jullie dan ook niet vervelen met verhalen over hoe vaak ik me heb om gedraaid op het strand, hoeveel bladzijden leesvoer ik op gekauwd heb, of hoeveel liter zonnebrand er (tevergeefs) doorheen gejaagd is. (Ik zie dat je brand met nieuwsgierigheid, dus ik doe het toch, 10 keer omgedraaid, 120blz en 0,25liter zonnebrand crème). Nee, dag 16 was niet echt avontuurlijk. Wel aten we voor het eerst in ons eigen kamertje. We hadden sla gemaakt, frietjes en een kippetje gehaald. Bij de vuurtoren vonden we nog wel een opmerkelijk iets, een torpedo. Het laatste Sang Hercule ging er door.

Dag 17 Woensdag 28-7-2010
Die ochtend was het vroeg op(half 8, HALF 8! das toch geen tijd!). We rekenden af en bezochten de bakker voor wat brood, waarna we naar Thebe(Thiva) reden. Thebe in Boeotië is nu het agrarisch centrum van Griekenland en een belangrijk knoop punt van en naar Athene. Ze verbouwen graangewassen, katoen, tabak en koffie hier en hebben een industrie lopend van metaalwaren, zijde textiel en aardewerk.

Volgens de legenden is het de oudste nederzetting(uit de 14e eeuw voor  Christus)(Al wisten ze toen nog niet dat het de 14e eeuw voor Christus was). Het werd door Feniciër Cadmus gesticht, op advies van Delphi. Thebe was in de 6/7e eeuw V.C. Thebe werd geleidelijk de belangrijkste stad in het Boeotische bond. in 480-446 VC verloor het veel macht, omdat het tijdens de Perzische oorlogen mee had gewerkt met de Perzen. De Spartanen probeerden Thebe uit de Delphische amphicitione te stoten, wat door de Tussenkomst van Athene voorkomen werd. Later tijdens de Pelopenesische oorlogen stond Sparta samen met Thebe tegenover Athene. In 404 VC capituleerde Athene zich en drong Thebe zelfs aan om Athene te vernietigen. Later in de 4e eeuw VC keerde Thebe zich weer tegen Sparta, omdat de Spartanen de Thebanen weigerden deel van de geplunderde winsten te geven. Dit gaf ze kort het leiderschap over Griekenland, tot ze een decennia later door Macedonië ingenomen werden. Hierna gingen ze samen met Athene in het verzet tegen Macedonië. In 335 VC werd het door Alexander de Grote totaal verwoest. Pindarus(de favoriete dichter van Alexander) hield alleen een heel huis. In de 2e eeuw VC werd het een trouw bondgenoot van Rome.

Helaas was er weinig meer te zien dan een ruïne van een burcht.

De staking, die was aangekondigd was gelukkig alleen op het gebied van vrachtverkeer. Dit betekende alleen, dat benzine ook schaars zou worden. Gelukkig konden wij met een volle tank naar Athene komen. Hier kwamen we na een drukke zoektocht, tegen twee uur s middags bij het hotel aan. We hadden hier een (ietwat kleine) kamer. Gelukkig konden we naar het strand ontsnappen. Dit ging niet vanzelf, omdat deze buurt een beetje de Beverly Hills van Athene is. Je moet er zelfs 5 euro entree voor het strand en 10 euro voor een parasol/stoel combo neertellen. Onze Nederlandse instincten namen over en we vonden een ander strand waar vanaf het schiereiland Peleponeses te zien was.
Die avond aten we in het lokale restaurant “Pita Time”. Dit is waar de Grieken zelf ook uit eten gaan, dus er is veel bedrijvigheid, is niet prijzig en smaakt nog beter.

Dag 18 – 29-07-2010
Die ochtend stond ik iets gammeler op dan ik gewend ben. Het was nogal een warme nacht aan mijn kant van de kamer. De kant waar Henk sliep was weer te koud… Dit kwam, omdat de airco koppiger was dan een oude ezel met kiespijn. Nou genoeg gerant,

We reden tegen 10 uur weg bij het hotel richting Sounio. Hier ligt de tempel van Poseidon, de Aardschokker, god van de zee en heer over Oceanus. We kregen dit als tip van de zoon van de hoteleigenaar en het was een goed advies! Helaas zaten we met de stakingen. We moesten benzine hebben en dit koste een 10 minuten in een rij voor één van de laatste tankstations, die nog benzine had die dag. Dit leverde wel een excuus voor een kop koffie.

Poseidon is 1 van de 12 Olympische goden. Ik kan jullie niet een heel reisverslag laten lezen zonder jullie aan de belangrijkste goden voor te stellen:

Zeus – koning der goden, heer van Olympus
Poseidon – God van de zee, de Aardschokker, heer over Oceanus.
Hades – De oudste van de goden, God van de onderwereld, heer over onder andere Tartarus.
Hera – Vrouw van Zeus(en 1 van zijn 3 zussen) godin van het Huwelijk
(Pallas) Athene – Godin van wijsheid, dochter van Zeus, beschermster van Athene, ook wel de godin met de zeegroene ogen.
Ares – God van de Oorlog en bloedlust in eigen persoon.
Demeter- Godin van de oogst en vruchtbare aarde
Apollo – God van genezing en plagen, licht en zon, waarheid, profetie en muziek. Zoon van Zeus en Leto.
Artemis – Godin van de jacht, wilde dieren, geboorte. Tweeling zus van Apollo. Ze werd later Selene, de Griekse maan Titanesse.
Hephaestus – God van technologie, metalen(en metaal bewerking) vuur en vulkanen. Zoon van Zeus en Hera, en kreupel.
Aphrodite – Godin van liefde, schoonheid en sexualiteit. Geboren toen titaan Cronus de ballen van Uranus af sneed en dit in de zee terecht kwam.
Hermes – Goddelijke boodschapper en gids naar de onderwereld, beschermer van herders en doder van het monster Argus.
Dionysus/Dionysos – God van wijn, theater, druiven, vruchtbaarheid, Rituele gekte en plezier in je werk. Ook schenker van Heldere mommenten.

Dan hadden we nog de Titanen. Deze verschillende titanen symboliseren een kracht in de natuur. De goden (die meer geestelijke entiteiten zijn) hebben in de strijd (titanomachy) gewonnen van de titanen en zo heerschappij gekregen over deze natuurkrachten. In het begin was er Kaos (chaos = gapende afgrond(een maandagochtend). Kaos werd opgesplitst in Gaia (titaan, ook bekend als moeder aarde) en Uranus (titaan van de lucht/sterren). Uit dit duo kwamen de mannelijke titanen Oceanus, Hyperion, Coeus, Cronus Crius, Iapetus en de vrouwelijke Mnemosyne, Thethys, Theia, Phoebe, Rhea en Themis. Zij brachten samen (met alle insest van dien) Atlas, Prometheus, Epimethes, Menoetius, Astraeus, Pallas en Perses voort. Er ontstond een machtsstrijd tussen Cronus en zijn vader Uranus. Cronus verdedigde de Cyclopen(zijn 1-oogige broers), die door Uranus naar Tartarus werden verbannen. In de strijd met Uranus zorgt Cronus voor de geboorte van Aphrodite, doordat hij het geslachtsdeel van Uranus eraf hakt. Cronus krijgt van zijn pa de voorspelling mee “op een dag zal ook  jij ook door je kinderen worden gedood”. Als gevolg van deze voorspelling, at hij al zijn kinderen op, die later de Olympische goden zouden worden. Alle goden behalve Zeus. Zeus werd door Rhea gespaard en opgevoed door nimfen. Eenmaal volwassen bevrijdde hij zijn broers en zussen door Cronus te verslaan met de hulp van de Cyclopen. Een tijdlang leefden de goden en titanen naast elkaar, maar er brak ook hier weer een strijd uit. Gaia en Tartarus kregen een honderd koppig, honderd staartig, vuurspuwend wezen Typhon (dit is de vader van alle monsters). Typhon en zijn monsters, tesamen met andere titanen, vielen Olympus aan. Door tussenkomst van de toen nog sterfelijke Herakles konden de Olympische goden de titanen verslaan. Zeus kon Typhon niet doden, maar gooide de berg Etna bovenop de titaan en hield hem zo gevangen. Dit allemaal niet voordat Typhon weer nagelacht maakte in de vorm van de Griekse Sphinx, Nemeïsche leeuw, Cerberus, Orthus, Ladon, de Hydra en zijn laatste dochter Chimera. 

Zo! Na deze kleine geschiedenisles, terug naar de orde van de dag! We reden dus weg, nadat we getankt hadden, langs heel veel baaien heen en heel veel strand en uiteindelijk kwamen we bij de tempel van Poseidon aan. Hier kon ik gratis naar binnen (ok top tip, neem een studenten pas mee als je naar Griekenland gaat, je hebt op 90% van de plekken gratis entree!). De archeologische site bood uitzicht over de zee en bestond zelf nog alleen uit de tempel. die nog in goede staat verkeert. Op de site hadden een stel vogels(vermoedelijk Parelhoenen). ergens een nest.

Na deze site gingen we naar het strand (al zij het met een zoektocht want het eerste strand vroeg maar liefst 25 euro voor een parasol. Iets waar ik nog niet zonder kon, want ik kreeg het zelfs met de later verkregen parasol voor elkaar te verbranden). We vonden een strandje en hier was het goed uithouden. Ik ben 2 keer gaan snorkelen, 1 keer met succes omdat ik een inktvis wist te vinden (zeldzaam, want ze zijn meestal goed beschut) de andere keer om de tempelberg heen.

Na een lekker middagje strand was het tijd om wat te eten en onze plek in te nemen voor de zonsondergang voor de tempel. Dit zou erg speciaal zijn, omdat de tempel helemaal rood zou moeten opgloeien. Er was wel een mooie rooie gloed, maar helemaal rood was een tikje overdreven. Wat wel op viel was, dat zodra de zon onder was, de tempel iets verloor… het is niet iets dat je op een foto kan vast leggen, maar de stenen leken doodser da met het zonlicht. Na zonsondergang liepen we terug naar de auto en snel terug naar Athene. Hier dronken we nog wat en werkte ik dit verslag bij.

Dag 19 – vrijdag 30-07-2010
We genoten van een lekker ontbijt in het hotel, iets wat we eigenlijk eerder hadden moeten doen. Na dit lekkere ontbijt gingen we naar het lokale meertje Vouliagement. Dit meertje stond wel in contact met de zee, een beetje vergelijkbaar met de Cenotes uit Mexico. Het meertje was echter niet gevuld zoals de stranden waren, en ook was er niks te snorkelen. Ik hield het hier ook niet uit en ben op gegeven moment naar het hotel (ongeveer 7km) gelopen. Die avond aten we weer bij Pita time.

Dag 20 – Zaterdag 31-07-2010
We namen wederom een ontbijtje in het hotel. Daarna vertrokken we te voet naar het nabij gelegen winkelcentrum. Het oorspronkelijke idee was om hier koffie en souvenirs te halen. Dit was echter niet echt hoe het uitpakte. Het was eigenlijk een winkelcentrum, zoals je dat in L.A. verwacht. Veel winkels, hoofdzakelijk kledingzaken, afgewisseld met restaurants. Tja we zaten dus echt in de Beverly Hills van Athene. Dit was ook aan de voorbijgangers te zien. Het was voor mij niks en ik was dan ook weer snel terug in het hotel. Tegen 3 uur werden we de kamer uit gekickt door de schoonmaakster. Ze wilde even onze kamer schoon maken. Tegen 4 uur vertrokken we dan ook maar om de auto af te leveren. Dit ging vlekkeloos en de shuttlebus van het autoverhuurbedrijf zette ons een dik uur later af op Athene airport. Hier haalden we de vliegtickets alvast binnen en namen de bus (een rit van een half uur) naar Syntagma Square, de centrale OV hub van Athene. Vanaf Syntagma vertrokken we (onder het genot van een maïskolf) terug naar Plaka om een paar foto’s van de Akropolis te maken met verlichting. Dit lukte, maar niet zonder een wachttijd van een uur. De wachttijd werd weg gekauwd met een Pita. Eenmaal donker werd de Partheon mooi verlicht, net als de tempel van Heaphestus. Het was inmiddels tijd om te gaan eten, dus we namen de tram, die ons (met een rit van een uur, waar geen eind aan leek te komen) tegenover ons hotel af dropte. We aten voor de verandering bij Pita Time, maar wat wil je? We zijn Nederlanders, waarom zou je veel betalen voor minder goed voedsel? Die nacht sliepen we (met uitzondering van Henk) erg goed.

Dag 21 – Zondag 01-08-2010
We stonden tegen 7 uur op en ontbeten in het hotel. We pakten de bus naar het vliegveld, die ons een klein half uur later naar het vliegveld bracht. We konden de bagage afzetten, zonder veel moeite. Hier hadden we even een half uurtje tijd om naar het lokale museum te gaan. Een goed idee dacht ik, sinds ik toch 2 uur wachttijd had. Het museum vertelt het een en ander over wat er bij de opgravingen is gevonden, tijdens de bouw van het vliegveld. Naast het museum was een galerij met natuurfoto’s die ik ook op de foto zette.

De eerste foto toont de Griekse sfinx. Deze was anders als de Egyptische. Waar de Egyptische een leeuw met een mannen hoofd is, is de Griekse een leeuw met vleugels en een vrouwen hoofd. De Mythe van de Sfinx was dat zij, gestuurd door Hera het gebied rond Thebe onveilig maakte. Iedereen vroeg ze een raadsel, als je het niet wist, werd je verscheurd. 

“Welk wezen gaat in de ochtend op 4 benen, midden op de dag op 2 benen, wanneer het het sterkst is en ‘s avonds op 3 benen, wanneer het het zwakst is?”

Oedipus wist het antwoord:

“De mens, als kind kruipt het op handen en voeten. Als het volwassen is en op zijn sterkst, loopt het rechtop, op 2 benen en naarmate de avond van zijn leven dichterbij komt, loopt het op 2 benen en een stok”

Onduidelijk is waarom, maar de sfinx sprong van een berg af en stierf.

Na het museum gingen we door de douane. De melige beambte stond Henk toe om voor 1 keer zonder alarm door de poortjes te gaan en legde uit dat ze gewoon een schakelaar hebben die hem af laat gaan. Dat het poortje afgaat bij Henk is een internationaal voorgeschreven wet. Na de douane had ik een uur de tijd dit verslag bij te  werken.

We stegen om 11.30 uur lokale tijd op. De vlucht duurde al met al 3 uur. Het eten was, zoals dat vaker het geval is met vliegtuigvoer, prima. op de eerste foto hierboven is de langste tuibrug te zien, waar we op dag 9 overheen reden. Tegen half 3 hadden we de bagage terug (al zij het wat mishandeld) en na een zoektocht van Henk en Elly van 3 kwartier, zaten we in de auto en lieten Düsseldorf achter. 5 uur Nederlandse tijd waren we weer op de Carstensdijk. Het viel ons op (na 3 bijna missers aan ongelukken), dat de rijstijl in de streek Nieuwlande en Elim het niveau van de Spartanen had bereikt.

Nu we klaar zijn met het reisverhaal wil ik even de lijst met gouden tips geven voor Griekenland:

1. Zorg voor een hoedje, petje, hoofddoek, battle-helm of ander schaduw makend materiaal! Zonder dit wordt Griekenland een kwelling.
2. Erger je niet aan Grieken in het verkeer, anders doe je niets anders. Grieken hebben verkeers regels alleen om te overtreden. Dit geld voor voetgangers, die op straat, in de spits staan te praten. Maar ook voor automobilisten, bussen, fietsers en (het is dat we ze niet zijn tegen gekomen op de openbare weg) vast ook paard en wagen.
3. Ga in gesprek met Grieken, de meesten zijn aardig, behulpzaam en gastvrij, wanneer je even met ze praat.
4. Restaurants zijn meestal pas tegen 21.00 uur open  en tegen 22.00 uurvol aan het lopen voor het avond eten.
5. Eet van de pasteitjes, baklava, Tzatziki, gyros, souvlaki, octopus en moussaka. Het is allemaal eetbaar ookal ziet het er soms niet zo uit.
6. Als je wandelt in Griekenland, neem altijd water mee en draag goed schoeisel.
7. Bergen(niet alleen in Griekenland) vallen qua afstand altijd tegen. Als het 10km lijkt hemelsbreed, reken dat het 40km is.
8. De Grieken gebruiken veel talen naast het Grieks, allemaal gebrekkig. Als je je Frans/Engels/Duits oppoetst kom je een heel eind door het met gebaren taal en beleefdheid te combineren.
9. In Athene is het openbaar vervoer boven verwachting geregeld. Voor 15 euro kun je 3 dagen onbeperkt reizen met metro, trein(dit is overal goed), (trolly)bus en tram(Jak!).
10. Neem een studenten pas mee. Dit levert op 90% van de musea en archeologische sites gratis entree.
11. Internet is in veel hotels en openbare gebouwen gratis, als je even vraagt.
12. Hotels en appartementen zijn meestal niet moeilijk te vinden en als je vroeg in de dag bent, ook niet moeilijk te regelen.
13. Winkels zijn van 8.00 tot 13.00 en van 17.30 tot 20.30
14. Als laatste, het bier – Ze hebben Amstel, Heiniken(jak), Mythos en Kaiser… probeer vooral de laatste 2, ze zijn erg verfrissend.

Ik hoop dat jullie weer genoten hebben van mijn verhalen. Ik hoop dat ik jullie iets over de rijke geschiedenis en Mythen van Griekenland heb kunnen vertellen. Overgens, Mythe komt van het woord Mythos, wat vertellen betekend. Een overgeleverd verhaal, doormiddel van vertellen. Ik hoop dus een eigen mythe te hebben gemaakt met deze verhalen.

                                            The End

De laatste lange reisdagen zijn alweer aangebroken. Onze reis begon met een hoogte en diepte punt. Het ene letterlijk, het andere figuurlijk.

Dag 12 Vrijdag 23-7-2010
Het enerdiepste punt was de afwezigheid van slaap die nacht. Het was allemaal klam en warm, zo zonder airco. Toch wisten we het klaar te spelen met het kleine beetje slaap dat we hadden een uur later als gebruikelijk op te staan. Dit kwam omdat de wekker een uur te vroeg stond(Nederlandse tijd). Het echte dieptepunt was wel, dat we die ochtend vrij snel voor een tolpoortje stonden zonder geld. Voor diegene, die dit proberen wil – geen aanrader. In Griekenland zijn ze nogal geil op tolpoortjes namelijk. Het kost je €1,– tot €3,– om erdoor te laten (met uitzondering van de langste kabel brug ter wereld, die € 12,20 kostte). Maarrrr…. als je geen 3 euro bij je hebt bij het vereiste tolpoortje, kan je situatie nogal oncomfortabel worden. Met oncomfortabel bedoel ik in dit geval, 10 auto’s achter je, die staan te toeteren, samen met een boze ambtenaar naast je auto waar je normaal je McDrive besteld). Gelukkig kon het opgelost worden door €1,–  te vragen aan de auto achter ons (en dat binnen de fixe boetetijd). Met dit kleine oponthoud achter de rug reden we verder richting de berg Olympus. Onder weg vonden we een varkensstal, wat een leuke foto leverde. Het hoogste punt van Griekenland met zijn indrukwekkende 2919 meter hoogte. Het heeft als 1 van de weinige bergen in Griekenland eeuwige sneeuw. Daarnaast was het het huis der goden. Vanaf hier zou Zeus over Griekenland en de wereld hebben geregeerd. De Grieken waren erg nuchter in hun religie in dit aspect. Hun topografische kennis ging zo ver als Spanje en Marokko tot aan het Kaukasusgebergte. Dit bevatte bergen, die veel hoger waren dan Olympus, (zoals het Atlasgebergte, dat oorspronkelijk de titaan Atlas was, tot de held Perseus met het hoofd van Medusa hem versteende) maar de Olympische goden waakten over Griekenland, dus de zetel der goden moest zich op Grieks grondgebied bevinden. Als je de toppen van Olympus ziet, is het wel voor te stellen dat de mythologieën dachten dat hier de zetel was, de top van de berg doet vaag aan zuilen denken.

We reden een heel stuk de berg op (tot ongeveer 2400 meter hoogte). Daar troffen we een stel Nederlanders aan, met hetzelfde probleem dat wij hadden: de weg was weg. Er was alleen een grindpad waar nog een paar mensen wel over durfden te rijden, maar gezien het lage output vermogen van ons autootje en de eerdere 2 incidenten, waar de remmen erg begonnen te stinken, dachten we dat het verstandiger was terug te gaan. Er is wel een optie om helemaal naar de top te gaan, maar dit kost ongeveer 6/7 uur heen en evenveel tijd terug. Om het leuk te houden deden we ook dit niet. Mocht iemand hier bezwaar tegen hebben, mag hij mijn reis retour Olympus betalen en zal ik hem racen naar de top. Het uitzicht van het punt waar we zaten was wel spectaculair en leverde dus ook mooie plaatjes. Onderweg zagen we hoe de berghutten op Olympus bevoorraad werden: namelijk met een karavaan aan paarden.

Na Olympus reden we weer via de tolweg naar het zuiden. Via Larrissa naar Lamia, waar nog 1 belangrijke site voor mij lag, Thermopylea, de hete poorten, het Hoefijzer des doods. Het is waar volgens de mythen Heracles zich gewassen heeft van het gif van de Hydra (waardoor ik vindt dat hij zich vaker moet wassen, want dit is ongeveer 200km ten noorden). Het slagveld, waar volgens legendes 300 Spartanen en 700 andere Grieken onder leiding van koning Leonidas van Sparta een leger van 1,7 miljoen Perzen hebben afgehouden. Dit is volgens de Griekse overlevering. Voor degenen, die de film “300” nog niet gezien hebben (ten eerste, SCHAAM JE!) Keizer Xerxes de derde was nogal een wreed naar mannetje, die probeerde Europa te veroveren. Hij was al een mooi eind gekomen door Azië heen en nu was Griekenland aan de beurt. Koning Leonidas werd via een ambassadeur van Xerxes voor de keus gesteld Sparta over te geven aan Perzië en een bondgenootschap te aanvaarden. De Atheners hadden hem al afgewezen en de rest van Griekenland was ook al op het oorlogspad. Sparta kon dan ook niet achterblijven en Leonidas weigerde het aanbod. De Spartaanse code is namelijk “Trek je nooit terug, geef je nooit over” en Leonidas hield zichzelf aan het geliefde Spartaanse gezegde “kom terug met je schild, of erop”. Hij besloot om met 300 soldaten een strategische plaats in te nemen en hier met de beruchte Falanx-formatie het Persische leger af te houden. Dit moest geruime tijd in beslag nemen, omdat Xerxes ook besloten had Athene aan te vallen met een vloot. Leonidas had de taak zo lang mogelijk de Perzen vast te houden in Thermopylea, zodat de Atheners de Persische marine uit konden schakelen. Leonidas wist het maar liefst in deze onmogelijke omstandigheden 3 dagen uit te houden. Op het verzoek de wapens neer te leggen kwam alleen het antwoord "Moloon lavé” – “Kom ze maar halen”, wat de typische laconikiteit van de Spartanen goed weergeeft. Het resultaat was, dat het Perzische leger zo’n schade aan het moraal had geleden, dat het beneden de maat presteerde. Als 300 Spartanen dit al konden doen… wat zou dan het hele leger kunnen?

Volgens andere bronnen waren de kansen niet zo beroerd als 300 tegen een miljoen, maar was het in 480 V.C. zo dat 300 Spartanen, met ongeveer 3000 andere Grieken het voor elkaar hebben gekregen 2 dagen lang het leger van Xerxes tegenhielden. Dit leger zou een paar 100.000 man bezeten hebben. De sleutel van het succes van de Spartanen was de Falanx-tactiek.

De falanx werd door de Grieken gebruikt in de vorm van Infanterie (Hopolite), waarbij elke infanterist een groot schild draagt, een speer en een zwaard. De schilden worden als een muur ingezet en gebruikt om de charge van de vijand mee op te vangen. Als de kracht uit de charge was gehaald, werd er met speren gedrukt. Pas als de vijand gebroken was en terug trok, verbrak je de formatie en ging ze achterna. De opbouw was vaak een rij met groentjes, met erachter veteranen, waarachter weer groentjes stonden, etc. etc. De nieuwelingen vingen de klappen op voor de veteranen en de veteranen hielden het moraal van de groentjes intact. Vaak was een slag tussen Falanx gebruikers niet meer dan elkaar tot pap drukken tussen de schilden. Tegen de Perzen, die het niet gebruikten, was het een heel ander verhaal. De Perzen kwamen ineens tegenover een geweldig bolwerk te staan. De tactiek die vermoedelijk in Argos bedacht was, is de hoeksteen geweest van niet alleen Griekse oorlogvoering, maar ook de “Hedgehog” Romeinse legioenen, de cavalerie van Alexander de Grootte en zelfs de Duitse tanklegers in de Blitzkrieg gebruikten tactieken, die terug te leiden zijn in de Falanx. Het principe blijft hetzelfde, presenteer je vijand met een linie, waar elk element van jou, steunt op een ander element van jou, waarbij alle kracht in de zelfde richting staat. De falanx heeft 1 zwak punt, de flanken, als je een falanx van de zijkant ramt, moet het zijn kracht herverdelen en zakt het als een kaartenhuis in elkaar. Dit was in de beginstadia van de slag van Thermopylea onmogelijk, omdat het landschap (een berg rug en een aangelegde muur) flankeren onmogelijk maakten. Een Griekse verrader heeft echter aan de Perzen verteld, waar zich geitenpaden bevonden en zo wisten de perzen de Grieken te omsingelen en te verslaan.

Het Thermopylea van nu biedt nog een riviertje dat naar zwavel stinkt, een warme droge vallei die me sterk aan Death Valley deed denken, een enorm standbeeld van Leonidas en een monument voor alle Grieken die in Thermopylea zijn omgekomen door de jaren heen (het is in meeste oorlogen   gebruikt, ook in de 2e wereldoorlog). De tekst op het rode monument zegt: Stranger! To Sparta say, her faithful band,
Here lie in death, remembering her command

Na Thermopylea was het karren geblazen, we karden richting Delphi. Dit was onze volgende stop, al wisten we op dat, op dat moment nog niet. Het stadje voor Delphi hebben we eerst aangedaan, om een slaapplek te vinden, maar dat mocht niet zo wezen. Alles was vol of gesloten. Delphi zelf bood echter wel een slaap plek op de lokale camping. Hier waren ze erg gastvrij, al was de laatste kamer erg klein.

Dag 13 Zaterdag 24-07-2010
Zoals gebruikelijk stonden we voor vakantiemaatstaven vroeg op (dit keer echt om half 9). We reden van de camping in de richting van Delphi naar de archeologische site van Delphi. Delphi was een unieke plek in Griekenland, namelijk de plek met het beroemdste orakel. Een Orakel is zowel een plaats(zoals Delphi), een persoon en een profetie-achtige spreuk. Je gaat dus naar het Orakel, om van het Orakel een Orakel te krijgen, dat het even duidelijk is. Een Orakel was vaak een jonge vrouw, die dan eens in de (vermoedelijk) 21 dagen een spreuk kon geven. Dit kwam waarschijnlijk, doordat zij zich in een kamer bevond, die zich eens in de 21 dagen vulde met de juiste hoeveelheid gas, die dan samen met wat wierook op een bedwelmende manier werkten (Ja, inderdaad, ze was stoned). Het resultaat was dan een serie rare kreunen/onsamenhangende zinnen, die door een tolk dan aan een persoon vertaald werden, op dezelfde manier als een horoscoop van nu. Misschien zou het waarheidsgehalte van De Telegraaf ook verhoogd kunnen worden door de redacteurs stoned te maken? Het was altijd iets met een dubbele betekenis. Je moest het er dan mee doen. Boven de poorten van Delphi stond de teksten: “ken u zelve”, “alles met mate” en “niets is te veel”. Je moest er dus je eigen draai aan geven. Koning Herodotus van Lybië was 1 van de minder tevreden klanten van Delphi. Hij vroeg of, of hij de rivier Halys over kon steken om de Perzen aan te vallen. Hij kreeg als antwoord, dat dan een groot rijk zou vallen. Er vanuit gaande dat dit Perzië zou zijn, ging hij in de aanval over. Het was echter zijn rijk, dat viel. Een ander voorbeeld was ook tijdens de zelfde oorlog waar ook de slag van Thermopylea in zat. Xerxes verdeelde zijn strijdmacht in 2 groepen, 1 zou in Thermopylea landen, de andere vloot zou Athene rechtstreeks aanvallen. De Atheners kregen de spreuk mee “een houten muur zal Athene redden”. Nu konden de Atheners zelf voor zich zien hoe effectief een houten muur zou zijn tegen honderden duizenden Perzen, dus gaven ze de draai eraan een gigantische vloot in te zetten. Een houten muur dus. De Griekse schepen waren namelijk wendbaarder dan die van de Perzen en hadden als tactiek de Perzische schepen te rammen (wat de Griekse schepen konden hebben) en daarna te enteren en laten zinken. Dit is waarschijnlijk de reden, dat de Atheners en de andere deelstaten maar enkele honderden krijgers stuurden naar Thermopylea. Het was echter wederom waar, wat het orakel voorspeld had. Leonidas kreeg de volgende profetie mee, toen hij het orakel vroeg of Sparta zich in de oorlog moest mengen:

Hear your fate, O dwellers in Sparta of the wide spaces;
Either your famed, great town must be sacked by Perseus’ sons,
Or, if that be not, the whole land of Lacedaemon
Shall mourn the death of a king of the house of Heracles,
For not the strength of lions or of bulls shall hold him,
Strength against strength; for he has the power of Zeus,
And will not be checked till one of these two he has consumed

Delphi was naast het Orakel een beetje net als Olympia, maar dan groter. Waar Olympia maar eens in de 4 jaar in de belangstelling stond, was Delphi dat 365 dagen in het jaar. Maar Delphi was niet alleen bekend in Griekenland, maar door de zweverige sfeer van het orakel was het ook geliefd bij de Perzen en andere omliggende landen. De naam Delphi was gegeven door een cult van Apolo, die beweerde dat hij in de vorm van een dolfijn daar dol-fijn lande en zo het land vormde. Apolo was erg belangrijk daar in Delphi, want het heiligdom was hoe dan ook aan hem gewijd. Een andere mythe verteld, dat Apolo in een wedstrijd met Eros(cupido in het romeins) god van de liefde een wedstrijd aan ging wie de beste schutter was. Apollo schoot vrouwelijke reusachtige draak/slang af, op de plek waar nu Delphi ligt. De plek en de god kregen beide de Nickname Pytho, wat rotten betekent. Voor dat dit gebeurd zou zijn, was Delphi in handen van een cult die de godin(ook wel titaan) Gaia vereerde, onze tegenhangster van Moeder Aarde. Apollo had ook niet het hele jaar zeggenschap over Delphi. In de 3 maanden van de lente moest hij het aan Dionysus, god van levensdrift, af moest staan. Eros schoot daar in tegen Apollo met een liefdespijl voor de nimf Daphne, en Daphne met een pijl die juist haat veroorzaakte. Daphne moest vluchten voor Apolo en Apolo moest volgen. Er is een bron waar Apolo Daphne zou hebben ingehaald. Apolo moest aan Eros toegeven dat hij de grotere prooi geschoten had. 

Voor mij was Delphi erg goed op mijn geheugen geplaatst, doordat het bovenop de site mijn slipper het begaf. Na wat improvisatie, van een gids, mijn ma en mezelf, was de slipper goed genoeg om de afdaling mee te maken.

Na Delphi (en een kop koffie in het wintersportdorp Parnassus) begon de zoektocht naar een hotelkamer. Dit was niet makkelijk en kostte veel tijd. Na een uur zoeken vonden we een appartement in Antikyra. Dit is een dorp, dat over 2 baaien verspreid ligt. Je kunt de geweldige aluminiumfabriek zien liggen, die de omgeving rood kleurt, door de uitstoot van bauxiet (aluminium erts)  en schepen zitten in de 1e baai. Wij zaten in de 2e baai en hebben we  middag van het strand genoten. We hebben gekozen om 3 dagen te blijven. Wat niet slecht was, omdat de Grieken (met name Atheners) zelf op vakantie gaan. Het bruist dan ook van de restaurantjes en Elly en Henk kozen dan ook voor een heerlijk visrestaurant.

Dag 14 Zondag 25-07-2010
Dit was de eerste dag van het vakantie deel van de vakantie. We stonden laat op, ontbeten laat, Henk en Elly maakten een ritje langs de grootste rotonde van deze planeet en die middag was het heerlijk chillen (nou ja, chillen impliceert kou en dat was het echt niet).  Elly en ik wandelden naar de oude stadsmuur en heiligdom van Athene, maar hier was zo weinig te zien dat het de moeite van fotograferen waard was. Henk en ik maakten een lange snorkeltocht, waarbij we toevallig wat vuurkoraal, een anemoon en een paar visjes zagen. Het snorkelen in Mexico en Egypte heeft ons verpest, dus we vonden het redelijk saai. Verder hebben we echt niets gedaan, wat ook lekker kan zijn. Die avond leek het of er zwaar weer op komst was, maar dit was een storm in een glas water. Op 1 of andere manier hebben we zover steeds geluk gehad met het kiezen van overnachtingsplaatsen. We hebben alleen tijdens de overtocht van Sparta naar Kalo Nero 3 druppen regen gehad. Nu kun je dit toeval noemen, maar het komt natuurlijk door mijn Olympiaanse connecties. 

Dag 15 Maandag 26-07-2010
Zowaar een dag waarin we nog minder deden dan de dag ervoor. De enige resultaten waren een lichaam met zonnebrand, verhoogde koers in de aandelen van zonnebrand op de beurs, dit verslag en een begin in een nieuw boek voor mij. We kregen wel nieuws van de aankomende 5 daagse staking in Griekenland. Op dit punt weten we nog niet wat de gevolgen zijn, maar we hebben al wel benzine genoeg ingeslagen om naar Athene te komen. De terugvlucht zou zondag plaats vinden en dit zou ook de laatste stakingsdag moeten zijn.

En dan zijn we alweer aan het derde hoofdstuk van mijn Odysee toegekomen. We zijn Peleponese al overgestoken en hebben al een hoop bijzondere dingen gezien. However, It get’s better.

Dag 8 – Maandag 19-07-2010
De dag begon vrij laat voor ons doen en was ook erg rustig. Geen reisjes gepland, behalve een tripje naar het stadje Kiparissia. Hier deed ik zelf overigens niet aan mee. Gewoon omdat ik lui was!
Wat ik nog wel kon, was 2 koppen goede koffie wegtikken en een stuk naar het strand lopen. Hier op het strand was een uitgelezen plek een boek te lezen, muziek te luisteren en een stuk te snorkelen. Ja, vakantie houden blijft een zwaar leven.

Omdat we alle 3 te lui waren om een eettentje te gaan zoeken, aten we weer bij Menelaos. Dit was 2x zo lekker als de taverne van de avond ervoor en voor de helft van de prijs. Na het eten probeerden we op goed geluk nog een keer de zeeschildpadden te vinden. Na een half uur zoeken op het strand hadden we nog steeds niets gezien wat op schildpadden leek. We zagen welvallende sterren en een satelliet. We besloten terug te rijden. Maar voor we 100 meter verder waren, ging ik op een hunch naar de zeelijn. Dit werd beloond, omdat recht voor mijn neus een schildpad het water uitkwam. De schildpad kroop 5 meter het water uit en begon vrij snel te graven om zijn eieren te kunnen leggen. Dit keer had ik wel foto’s kunnen maken:

Na een half uurtje hiernaar kijken (waarin ik toch het dier aangeraakt heb, just in case) kwam de tweede  schildpad het strand op. Deze werd niet op de foto gezet, omdat het dier dan weer zou schrikken. De schildpaddenbescherming kwam vlak daarna het strand over zwerven. Na onze inlichting over waar het dier aan het graven was, begonnen zij alvast met voorbereidingen om het nest af te zetten.

Dag 9 – Dinsdag 20-07-2010
Na een lange nacht was het tijd om Kala Nero weer gedag te zeggen. We hadden deze dag een lange trip voor de boeg. We waren nog niet goed en wel het hotel uit, of Henk werd aangehouden door de politie. Er was een ongeluk gebeurd en iedereen moest zachtjes rijden. Iedereen, behalve Henk. Hij werd 50 meter van het hotel aangehouden door een agent, die hem vermanend aansprak dat hij een “STOP” teken genegeerd had. Ook had de agent een weddenschap verloren op de wedstrijd Nederland-Spanje. Dit betekende, dat hij veel motivatie had om bekeuringen uit te delen. Gelukkig was de foto hieronder niet gepubliceerd, want  nu zijn we nog net ontkomen aan een boete.

Na dit…Incident….. plunderden we de lokale bakkerij en reden verder. Na een rit van 2 uur kwamen we bij de drukke site van Olympia aan. Olympia is gebouwd in het heilige woud Altis van Zeus. Hier werden de eerste Olympische spelen gehouden ter ere van Zeus. Het was niet uniek, want meerdere stadjes hielden spelen, zoals Nemea en de site van Asclepius “ëpidaurus, waar we eerder al geweest waren. 1000 jaar lang werden de Pan Heleense spelen gehouden en groeiden uit van een hardloopwedstrijd tot discuswerpen, speerwerpen, zwemmen, het full-contact Pankration(vergelijkbaar met mixed martial arts van nu), verspringen, strijdwagenracen, pentathlon en boksen. Eens in de 4 jaar werd het evenement gehouden en niet alleen atleten kwamen hier aan de bak, maar ook dichters, muzikanten en speachers. Het Olympisch complex bevatten slaap-plaatsen, een hardloopbaan, een plek waar delegaties konden slapen Leonidion genaamd,(niet vernoemd naar de beroemde Spartaanse koning, maar naar de architect van het ontwerp). Helaas werd in 394 na Christus door de Romeinse keizer Theodosius I of later in 434 door zijn zoon Theodosius II de spelen gestopt, omdat het een heidens gebruik zou zijn. Kort daarna werd de stad afgebrand en aardbevingen en overstromingen veranderden de site in ruïnes die nu staan. In 1875 ontdekte door een Duitse archeoloog de locatie. In 1894 werden de Internationale Olympische Spelen geopend, die vanaf dat moment weer eens in de 4 jaar gehouden werden, net als vroeger.

De site zelf was erg druk en was goed gevuld met toeristen. Er werd streng gecontroleerd door agenten en het was er heel erg warm. We hebben hier ook maar een uurtje rondgelopen en foto’s geschoten. Er lag een fakkel in het stadion, die ik natuurlijk vast wilde pakken. Dit mocht dan weer niet van een suppost, die toezicht hield. Een rode kruis dragend huftertje sprak me gelijk toe van “Oi, don’t touch that sir”. Niet veel later probeerde Elly wat schelpen te fotograferen en wederom, dit keer “Madam, don’t walk there”. Dit alles met een toontje van “Duurt het nog láng? Is het nog vér?”. Kortom erg irritant. Henk kon het ook niet laten en riep hem dan ook na dat hij een vervelende zeikerd was. Iets wat ik steunde. 2 minuten later werd het duidelijk waarom er opgehoepeld moest worden. Er was een toneelstuk in aantocht, bestaande uit een groep van 15 vrouwen en 5 mannen (die lui doen het goed) en zij speelden de opening van de Olympische spelen vermoedelijk na. Het was hierna ook wel weer mooi genoeg en we taaiden weer af richting auto. 

Ik bezocht in vogelvlucht het museum, omdat hier de 12 werken van Heracles uitgebeeld waren, met foto’s! Er bestaat enige discussie of er 10 of 12 werken uitgevoerd werden door Heracles. Dit verschil ligt in dat 2 werken (de Hydra en de Amazone’s) niet alleen door hem werden uitgevoerd. Maar dan toch even hier de 12 werken:

1. De Nemeïsche leeuw doden.
2. De Hydra van Lerna doden.
3. De heilige Keryniea Hinde vangen.
4. De Erymanthische everzwijn vangen.
5. De Augiaanse stallen in 1 dag uitmesten. (Dit door 2 rivieren om te graven zodat ze door de stallen stroomden).
6. Het verjagen van de Stymphalische vogels( hadden stalen snavels en klauwen).
7. De stier van Kreta ophalen of de Minotaurus doden.
8. De vleesetende paarden van Diomedes temmen.
9. De gorden van Amazone koningin Hypoliete brengen.
10. De kudde van Geyones(1 gast, 3 lichamen).
11. De gouden appels van de Hesperiden roven (met de onwillende hulp van de titaan Atlas).
12. De 3 koppige waakhond van Hades, Cerberus vangen en tonen.

Na Olympia was het due North naar het plaatsje Preveza. Onderweg kwamen we over de langste kabelbrug,charilas Tikoupis brug, die indt, net als het kanaal van Korinthië, het schiereiland Peloponese met de rest van Griekenland. We namen een korte pauze om de brug te bekijken en een drankje te drinken. Daarna vervolgden we onze reis.

Tegen 6 uur kwamen we aan in Preveza. Hier vonden we na een beetje zoekwerk een mooi hotel/restaurant waar we de nacht wel door zouden komen. De lokale kok/kokkin en dochter haalden ons over om verse sardientjes en ansjovis (Garvoz) te proberen. Mijn eerdere ervaringen met sardientjes waren niet echt hoopgevend, maar voor alles is een kans. Net als de tomaten, de sinasappels (geheel illegaal gejat uit Lerna) en de meloen zijn sardientjes hier ook extreem eetbaar.

Die avond deden we verder rustig aan. Elly en Henk gingen winkelen. Preveza is een shopparadijs. Niet echt mijn ding, maar het had veel weg van de PC Hoofdstraat in Amsterdam. In de zijsteegjes zaten vele restaurants en het stadje oogde heel erg gezellig. Preveza staat naast zijn winkel kwaliteiten erg bekend om zijn viskeuken. Hier moesten we dan ook maar gelijk gebruik van maken. Zelf nam ik zeevruchten met spaghetti. Dit was een goede keus. Henk nam gebakken Sepia  en Elly zeebaars. Ook dit viel absoluut niet tegen. De hotel/restauranteigenaar was erg gastvrij en wij drieën raakten aan de praat. Hij gaf ons Grappa, een Griekse drank, die een beetje aan cognac doet denken, maar dan op druivenbasis. Na een tijdje praten, kwam de gezamenlijke passie van Henk en de Hotelbaas als onderwerp op tafel: Koken. Dit gesprek leverde een gegrilde octopus op, die volgens de restauranteigenaar veel lekkerder dan inktvis of sepia. Hij had gelijk. Waar inktvis vaak rubberig smaakt en de sepia een beetje tussen kip en biefstuk in, was octopus (de arm alleen, mind) een kruising tussen biefstuk en speklap en zeker voor herhaling vatbaar! De restauranteigenaar bezat enkele wijze quotes samen met een paardenstaart en  een mindere voorliefde voor Fransen:

“Under the ponytale is where the ashole is”

“French is for women and gays”

“All pigs have the same nose”

Die laatste uitspraak leg ik niet uit.
Tegen een uur of 1, half zat was het toch tijd het bed in te duiken. Helaas was de slaap mij niet gegund die nacht.

Dag 10 Woensdag 21-7-2010
De volgende ochtend kregen we een stevig ontbijt. Dit was ook nodig, want de Grappa had me een zoemend hoofd gegeven. Het ontbijt was 2 toastbroodjes, 2 eieren, spek en Griekse witte bonen in tomaten saus (ok, van nu af aan, Engelse bonen in tomatensaus is voor mietjes, de Grieken hebben ze groter en lekkerder!). We vertrokken tegen half 10 uit Preveza en maakten gingen naar het fort Nikopoli, enkele kilometers buiten Preveza. Het was een voormalig Romeins fort, dat een zeer strategische landtong verdedigde.

Na dit fort was het weer hard doortjakken. We moesten helemaal door de bergen naar Meteora. Onderweg hebben we 1 korte stop gemaakt, voor we in Meteora aankwamen. Het is een linke weg, wat te zien was door diverse brandplekken op het asvalt en een camper, die voor ons uit de bocht vloog. Meteora is een groep bergen, die enkele miljoenen jaren geleden (dat heet dan een jong gebergte) omhoog gestuwd werd door beweging van tektonische platen. Inmiddels is het een indrukwekkend stel rotsen, waarop 24  kloosters zijn gebouwd. Het grootste deelte van deze klooster is in verval geraakt. Er zijn slechts 6 klooster gerenoveerd, waarvan er 4 in gebruik zijn door nonnen en paters (niet gemengd) ook waarschijnlijk weer vanwege de betere ontvangst).  4 van de 6 kloosters waren in gebruik als museum. Moderne links met Meteora kunnen worden gelegd met een James Bond film en het 2e album van Linkin Park(heet ook Meteora).

We hebben gekozen om op de camping Meteora Gardens te verblijven dat ook een paar bungalows had.  Het onweerde die middag, wat een goede reden was een 2e gat in mijn boek te slaan. Die avond aten we in de roadhouse tegenover onze camping, maar dit was opwarm voedsel en niet echt lekker. Voor we gingen slapen hebben we het campingterras verblijd met onze aanwezigheid.

Dag 11 Donderdag 22-7-2010
We stonden tegen 8 uur op. Dit zou het makkelijk maken om op tijd Meteora op en af te zijn. Op de heenweg stak er een landschildpad over, die het verkeer ophield. (why did the turtle cross the road?)

Tegen 10 uur waren we dan ook in het eerste en ook gelijk het hoogste klooster. We daalden over een lange trap af en ook weer op. Dit was een hele klim en via een lage gang waren we daarna in het klooster Metamorfosis. Er was hier veel te zien van de geschiedenis van het Orthodox Christelijke geloof. Eetzalen, keukens, kledingmakerijen, timmermans-werkplaats, een kerk waren nog in originele staat en in de andere delen waren musea en een soevenierswinkel gebouwd. Net als op de camping waren hier veel Nederlanders.  We reden door via Vaarlam-klooster en onderwewg hadden we zicht op het Sant Rousanou klooster, het Sant Nikolaös klooster en Sant Trias kloster. Het Sant Stefano klooster is een vrouwenklooster, evenals het Sant Rousanou klooster. Elly en Henk zijn hier naar binnen geweest, maar ik niet, omdat ik koppijn had. Het was een goed idee om vroeg daar te zijn, want het liep al snel vol   met bussen vol toeristen.

De volgende stop was Trikala. Dit lag op de route en bevatte de Kursum moskee en een prachtig kasteel. Elly slaagde hier met shoppen en ik zag mijn kans schoon om de lokale spinazie/feta pastei te proberen. Dit wat echt goed.

Tegen 4 uur waren we in het havenplaatsje Platamonas. Hier namen we onze eerste kamer zonder AIRCO. We aten in het hotel ernaast.

Mijn Odyssee ging verder. Athene en haar  smeuïge geuren lieten we tegen half tien achter ons .  Het was tijd voor wat serieuze sight seeing. We vertrokken richting Corinthië.

Dag 3- Woensdag 14-07-2010
Korinthië is een stad en staat op zich, net als Athene. Het was ook samen met Sparta de grote concurrent van Athene. Zo groot zelfs dat deze stad water- spelen hield, die vergelijkbaar waren met de Olympische spelen. Echter, nog voor het jaar 0 was de stad zo vaak verwoest door aardbevingen, dat herstel niet meer mogelijk was. De Romeinen hadden ook geen moeite om het daarna in te nemen en gezien de lage waarde werd het lange tijd niet meer bewoond. De enige sporen die Korinthië achterliet was een groot fort op een berg en een tempel aan de voet van die berg. Wij bezochten alleen de tempel, omdat de tour naar het fort erg veel tijd in beslag zou nemen en we die dag nog meer wilden doen.

Korinthië is beroemd om zijn kanaal. Het kanaal is rond 1900 gegraven, maar keizer Nero heeft de plannen al op gesteld. Dit kanaal is namelijk de manier om te voorkomen dat je om de lange landtongen heen moet varen als je uit de richting van de Zwarte Zee komt. Naast het kanaal was hier een restaurant en souvenishop, waar ik een kookboek met 300 gerechten erin (300, “proeft” iemand de  ironie). Het restaurant gaf de kans om Griekse koffie te proberen. Gezien het feit, dat we nooit halve maatregelen nemen, namen we dan ook maar gelijk een dubbele, iets wat we beter niet hadden kunnen doen. De koffie is namelijk ronduit goor en zo sterk dat je er een stier op een afstand van 50 meter mee neer kunt gooien..

Na Korinthië was het de beurt aan Epidaurus. Dit was een bijzondere site. Jullie kennen de gevolgen allemaal wel. Het symbool van de slang (de Esculaap) bij dokters en apothekers komt hier vandaan. Net als de eed van Hippocratus (dat je als dokter geen kwaad doet enzo). Dit kwam namelijk door de lokale (hoe kan het ook anders) half god, een zoon van Apollo, Askleipius  genaamd. Hij kon zich namelijk tot slang omvormen. In deze vorm was hij tot staat om mensen te genezen. Ook (rationelere verklaring) gebruikten ze waarschijnlijk honden om wonden schoon te likken. Bovendien gebruikten ze lokale mineralen om de mensen te behandelen

.  

Na deze site waren we alweer gaar en vertrokken naar Tolo, waar Elly een appartement had gevonden. Dit was van hufterige standaards en we besloten dan ook maar om het verblijf met 1 nacht te verlengen. Dit omdat we de volgende dag 3 sites hadden, allemaal 3 tot 10 km van Tolo af. Ons hotel had daarnaast nog een unieke feature –> een eigen bron die bacterie vrij was! DUS drink water!.

Die avond had ik de kans om mijn eerste niet 100% vleesgerecht te nuttigen: Moussaka. Dit verschijnt zeer binnenkort op Flipnet Foods. Het eten was voortreffelijk. Na het eten was het even tijd voor Henk en mij om onze voeten in de zee te koelen. Tegen de tijd dat het donker was, bood ons huisje een geweldig uitzicht. Hier genoten we nog even van, voor we een poging tot slapen deden.

Dag 4- Donderdag 18-07-2010
De woorden “poging” staan hier niet op een profetische manier, maar gemeend. Het was een nacht van weinig slapen voor ons allemaal. Henk en Elly snurkten en hielden elkaar wakker, met mij als collateral damage erbij. Zelf was in slaap komen een Heracles werk, omdat het erg warm was ondanks de airco. Toch wist ik de slaap te vinden na een nachtelijke verkoelende douche.

Die ochtend ontbeten we in een “eigen” keuken. Dit was wel lekker, omdat we hiervoor in Athene ontbeten in de ontbijtzaal van het hotel. Elly moest even een mail doen en tegen 11 uur vertrokken we richting Argos. Argos is 1 van de belangrijkere koninkrijken uit oud Griekenland. Koning Argos, heerste over het district Argolis, Op de heuvel boven het stoffige stadje Argos (de oude glorie is reeds lang vergaan en laat slechts enkele slecht bewaarde tempels zien) bevindt zich het fort Larissa, dat door de Venetianen als basis werd gebruikt, gevolgd door de Turken, nogmaals de Venetianen en de Franssen. Het fort heeft nu 2 kloosters in de buurt met een paar bijenkasten die Henk erg mooi vond om te zien (zijn eigen kasten waren echter beter, groter en dichter bevolkt). Ook had het een kerk, een klooster en een kapel met TV-antenne (waarschijnlijk gaf de Heer beter ontvangst). Dit was ook het uitgelezen moment om mijn eerste religieuze preek te houden.

In de mythen was Argos, waar de held Perseus zijn opdracht kreeg om het hoofd van Medusa te brengen. Dit deed hij ook, Hij zou hiervoor beloond worden met de troon van Argos, maar de koning weigerde dat. In reactie hierop trok hij het hoofd van Medusa uit zijn tas, waardoor iedereen in steen veranderde. Ook is Argos de plaats vanwaar de Argonauten onder leiding van Jason vertrokken in het schip “De Argo”, om het gulden vlies te halen. Daarnaast heeft Heracles vaak moeten afreizen naar Argos en heeft de held Pelleus de legers van Argos tegen Sparta aangevoerd.

Wat we wel vast hebben kunnen stellen is dat de koffie hier een fractie beter is dan in Korinthië, hetgeen alleen maar aan geeft, hoe slecht de koffie in Korinthië was, want het was nog niet te zuipen. Daarnaast hadden we tijdens het bestellen last van een Griekse vrouw, die niet kon bestellen en terug naar de “hoe bestel ik koffie-school” moet, samen “hoe voed ik mijn kinderen op en voor de kinderen “hoe leer ik, dat “nee” echt “nee”is. 

Na Argos was het tijd om richting Lerna te gaan. Lerna is de plek waar mijn favoriete verhaal uit de Griekse mythologie heeft plaats gevonden. Dit was de plek waar Hercales zijn 2e werk moest voltooien: De Hydra van Lerna doden. De Hydra was een slang met 9 (sommigen zeggen 5 of 3) hoofden. Elke keer zodra een hoofd kapot gemaakt werd, kwamen er 2 voor in de plek. Heracles en zijn neef Iolaus gebruikten brandende pijlen om de slang bij zijn hol weg te jagen, een knots op de koppen er af te slaan en een fakkel om de afgehakte hoofden dicht te branden. Hierdoor konden ze niet meer aangroeiden. Het laatste (onsterflijke) hoofd werd begraven onder een steen. Heracles doopte zijn pijlen in het bloed van de Hydra, wat ze enorm giftig  maakte.

Helaas is er van het moeras van Lerna niets meer over dan een riviertje dat gebruikt wordt voor irrigatie voor sinasappelbomen. We zijn nog even langs de archeologische site van Lerna geweest. Dit was echter niet heel erg boeiend.

Na Lerna was het tijd voor wat R&R en hingen we op het strand. Er was niet veel te snorkelen en het werd dus een tukkie doen onder de parasol.

Dag 5  Vrijdag 16-07-2010
Voor de verandering was het een ochtend van vroeg op. Dit keer wel met ontbijt in de auto. We verlieten Tolo, weer richting het noord-oosten naar Tyrins. Hier stond wat over was van het kasteel,  dat gesticht is door Perseus en de plek waar Hercales als kind heeft geleefd. Hier verrichtte hij als baby zijn eerste legendarische werk. Hij doodde 2 slangen door ze te wurgen. Ook is het de plek, waar zijn aartsvijand en familielid  Eurystheus  hem zijn werken opdroeg.

De volgende stop was Mycene. Hier was te zien wat over was van het paleis van Mycene, waar onder andere Agamemnon heeft gewoond. Hier is ook het gouden doden masker van Agamemnon gevonden. Voor Agamemnon woonde er koning Diomedes Die vleesetende merries had. Deze werden met indringers gevoerd, wat ze trouw hield. Hij kon dit doen, omdat hij een zoon van Ares (de oorlogsgod) was. Hij wilde Heracles aan deze merries voeren, maar Heracles voerde de koning zelf aan de merries en toen luisterden de merries naar hem.
Voor onze eigen reis was het belangrijkste, dat ze hier de eerste lekkere koffie  serveerde.

Voor we weg reden mochten we nog van een episch gevecht tussen een grote spin en een hoordenaar genieten:

Na Mycene was het tijd voor de volgende site: “Nemea. Hier heeft Heracles’zijn eerste werk uitgevoerd, namelijk het doden van de Nemeïsche leeuw. Dit dier had een onkwetsbare huid. De leeuw werd gedood door een verdovende mep tegen de schedel, daarna werd de leeuw gewurgd. Nemea is inmiddels net als de meeste andere plaatsen, niet meer dan ruïnes. Het dorp heeft ooit zijn eigen spelen gehad. Inmiddels is het gebied beroemd om de excellente wijn, die er worden gemaakt. We gebruikten dit excuus om een bezoek te brengen aan een wijnboerderij. De wijnen, die gemaakt werden, komen overeen met die uit andere landen, maar 1 was lokaal (net als champagne) en dat was Sang’ Hercule – Bloed van Hercules. Dit moesten we ook geproefd hebben natuurlijk! De conclusie was, dat die gast wellicht 24/7 kats bezopen zou moeten zijn, want zelfs een paar slokjes van deze wijn hakken er goed in. De mensen van de wijnbrouwerij waren zo vriendelijk naast de proeverij ons ook nog rond te leiden. Ze hadden een unieke hond, die zichzelf kon vermaken door staalkabels op te graven en er naar te blaffen. In onze beleving ging hij een persoonlijk gevecht aan met een “ïjzeren” slang. Ik weet ook niet waarom ik dit vermeld, maar op dat moment was het heel grappig.

Nemea, de wijnbrouwerij en de hond achter ons latend, vertrokken we naar het zuiden. Hier lag het meest beruchte plaatsje in Griekenland – Sparta. Sparta werd gevormd uit 4 dorpen, die samen fuseerden en de omliggende dorpen tot slaven degradeerden. Spartanen werden bij geboorte gekeurd op geestelijke of lichamelijke onzuiverheden. Voldeden ze dan werden ze door Ephoren opgevoed vanaf hun 7e jaar. Met 18 jaar werden ze tot hipoliet opgevoed(zware infanterie, geschikt voor een Falanx). Op hun 19e mochten ze trouwen en op 20 jarige leeftijd verlieten ze hun vrouw dan weer. Pas op 30 jarige leeftijd kregen Spartanen burgerrechten en een eigen landgoed, slaven en geld, na het uitvoeren van diverse opdrachten. Sparta heeft in Griekenland niet alleen het sterkste leger, maar ook de sterkste vloot gehad. In 1 slag in de Peleponesische oorlog werd het leger van Sparta gehalveerd, waar ze nooit meer van zouden herstellen. De machtige stad werd een dorp en zelfs het dorp verdween toen tijdens de kruistochten naburig gelegen Mystras opgericht werd. In 1834 werd Sparta herbouwd door Beierische architecten van Koning Otto. Tegenwoordig zijn er nog maar een paar ruïnes, die laten zien waar de Spartaanse Acropolis was en 2 bronzen beelden ter ere van Leonidas en “de Spartaanse” soldaat. Sparta had geen “welkom in Sparta” bordjes maar de 2 beelden waren een goed excuus om mijn “This is Sparta” shirt aan te doen en op de foto te gaan. We kunnen wel met zekerheid zeggen(na 5 auto’s te ontwijken) dat Spartanen niet kunnen rijden.

Sparta was zo vriendelijk een terrasje te bieden. Daarna vertrokken we naar  Mystras. Dit is een spookstad uit de Byzanteinse tijd. Vlak voor Mystras bedachten we dat we nog een stuk moesten reizen naar Kalamata. Dit was een bergrit van 2 uur. Tegen 6 uur kwamen we aan in Kalamata aan. Dit was echter  zo’n smerige stad dat we die zo snel mogelijk achter ons lieten. Er was niets te zien, het was smoggy en het had geen strand. Allemaal redenen waarom we door gingen naar Messini. Hier vonden we een hotel, een restaurant en een fanfare (waarschijnlijk ter ere van ons (al kan dat gebrek aan bescheidenheid zijn). s’Avonds genoten we van Nemeïsche rose.

Dag 6- Zaterdag 16-07-2010
We vertrokken uit Messini tegen 10 uu>, na een goed ontbijt en even goede koffie (ja het klinkt onmogelijk, maar we hebben het toch gevonden) koffie. Na een uurtje of 2 rijden begon voor ons de Queste om een hotelkamer te vinden in de buurt van Kala Nero. Het stadje Kala Nero is grotendeels onbekend voor toeristen (met uit zondering van een Amerikaans gezin en een kudde Franssen). Het stadje heeft stranden waar zeeschildpadden heengaan om eieren te leggen. Dit was de eerste reden waarom we hier heen wilden.

De zoektocht naar een hotel was niet nodig. Elly had meteen raak geschoten, maar in de hoop om beter te vinden zwierven we nog een uurtje rond. We kwamen nog even bij een vrouwtje, die een klein hotelletje aan het strand verhuurde voor 10 euro meer en 10 vierkante meter minder. De beslissing werd dan ook snel gemaakt en tegen 1 uur waren we geïnstalleerd. Alleen maar om tegen 2 uur weer op het strand te zijn. Henk en ik zochten naar schildpadden, maar afgezien van de nesten op het strand, een plastic zak, die zich als anemoon voordeed en een oude sok vermomd als murene, was er weinig leven te  bekennen. Het werd dus een loodzwaar middagje zonnebaden, zwemmen en lezen aan het strand. Wat is het leven in Griekenland toch zwaar!

Die avond kreeg ik mijn kans om pizza te eten (even de trend van souflaki en patat weer doorbreken) en Henk probeerde de lokale varkens uit. Elly kon een bifteki proberen. Na afloop kregen we een lokaal kaasgerecht. Dit alles werd mogelijk gemaakt door Menelaos, de eigenaar van het restaurant en niet de koning van Sparta.
Aan het eind van het eten probeerden we op een goede gok het Turtle beach te vinden. Na een beetje zoeken vonden we inderdaad een schildpad!!! Ze was aan het nestellen. Dit was een erg bijzonder gezicht, maar ik durfde geen foto’s te maken, omdat de dieren van licht schrikken.

Dag 7- Zondag 18-7-2010
Na een ontbijt met de derde goede koffie op een rij vertrokken we vol goede moet naar de watervallen van Neda, hoog in de bergen. Naast dat de Nedaanse watervallen erg mooi zouden moeten zijn. Bovendien zou hieronder zich 1 van de 2 ingangen naar het dodenrijk Hades bevinden. De moeite waard volgens mij om het te proberen te vinden!

In het dodenrijk kon je praten met de dearly departed, door ze warm bloed (meestal schapenbloed) te laten drinken. Het warme bloed zou ze helpen het leven te herinneren. Beroemdheden die Hades in gegaan zijn waren Thesseus, die door Heracles gered werd tijdens zijn laatste werk, de Cerberus vangen en Odysseus, die Achilles er zag. Als je braaf was, kwam je in Hades in de Elysiaanse velden en als je heel stout was kreeg je een eeuwige kwelling. Tantalus (gast die in het midden van een meer stond, onder fruitbomen, maar nooit mocht eten) en Styphius (Voor altijd een rotsblok op een berg tillen, dat op het laatste moment er weer af knikkert) zijn de bekendste slachtoffers van het minder  zonnige deel van de onderwereld.

Onze tocht naar Neda duurde maar liefst 1,5 uur op de heenreis. We vonden inderdaad het pad naar de watervallen. Nog geen 5 minuten onderweg kreeg ik een encounter met mijn 2e grote reptiel deze vakantie: een slang. Het had 1 hoofd (geen Hydra) en was redelijk lang (1-1,5 meter) en dit gevaarte dropte zich op mijn pad op een halve meter van mijn voetjes… Ik zal eerlijk zeggen dat ik schrok. De rest van de afdaling  was ook geen pretje, omdat een deel zich door stuiken heen wende, waar slangen overdag rusten als het te heet is.

De watervallen, waaronder de grot zou zijn vonden we helaas niet. Het was te warm, te ver weg en een niet-toeristen-vriendelijke helling hield ons tegen. We zijn terug gegaan. Geen moment te vroeg, want het was een hele klim, zonder dat we water en schaduw mee hadden. Eenmaal bij de auto was Elly  aardig ziek. Dit door de hitte, weinig slaap en lang reizen. Ze was in een erg vreemde toestand, maar met een beetje hulp van een restauranteigenaresse in het volgende dorp was ze in een kwartiertje er weer bovenop, al zei het wat onstabiel op de benen.

We taaiden weer naar Kala Nero af. Hier genoten we nog van een lekkere strandmiddag. Die avond aten we bij de Taverne recht tegenover ons hotel. We aten hier lekkere inktvis, en wat gegrilde meuk. Na afloop gingen we nog een keer bij de schildpadden kijken, maar blijkbaar hoefde geen van de beestjes deze avond haar ei kwijt.

Mijn reizen door Griekenland heb ik maar voor de grap maar mijn Odyssee genoemd. Ja, het is inderdaad zover, ik ga mijn rondreis in Griekenland beginnen. De Odyssee was de gedichtenbundel, die door dichter Homerus was geschreven. Homerus vertelde het verhaal van Odysseus. Odysseus was een zeer listige Griek, die onder andere het beruchte Paard van Troje heeft bedacht. Nadat hiermee Troje ten val werd gebracht, werd hij overmoedig en beledigde God van de zee Poseidon. Ook was hem een zak met alle slechte winden gegeven door de windgod (naam windgod), die door zijn bemanning werd geopend. Doordoor werd hij vlak bij huis weer compleet de verkeerde kant op gestuurd.  Als straf mocht hij 10 jaar over zijn thuisreis doen, zijn vloot verliezen en zijn huis vol “toekomstige” echtgenoten van zijn vrouw aantreffen. Nou hoop ik dat mijn reis toch iets meer succesvol is als die van Odysseus.
Griekenland is voor mij al een land dat sinds mijn 9e jaar op een lijstje staat, dat ik wilde aandoen met een bezoek, omdat de mythologie mij erg aantrok. Verhalen als de Trojaanse oorlog, de Odyssee, de heldensage van Heracles (Hercules in het Romeins) en de avonturen van Perseus zijn al ouderdan de bijbel en nog steeds goed genoeg voor regisseurs om een film van te maken. Nu was hier mijn kans om veel van de beruchte/beroemde/interessante plekken te bezoeken!

Zaterdag 10/07/2010
Degenen die bekend zijn met de Griekse keuken zullen kunnen bevestigen, dat het veel vleesgerechten bevat. Daarom was ik ook aangenaam verrast om aan de vooravond van mijn avontuur met een BBQ te beginnen. Mijn oom was jarig en bepakt en bezakt vertrokken we tegen 9 uur van daaruit naar Düsseldorf. Hier hebben we overnacht. s’Nachts wenste Zeus ons een goede reis door met zijn bliksems te gooien.

Dag 1 Zondag 11-07-2010
De volgende ochtend vroeg op, om op tijd een ruime stoel te bietsen voor ondergetekende.  Helaas begon Henk de reis veel belovend door zich van een half bakje ingenomen yoghurt te ontdoen, samen met wat koffie. De planten zullen hem nog lang dankbaar blijven. Na een broodje werd het toch al gauw beter. Het inchecken en “de Stoel” charteren, bleek dit gelukkig geen problemen op te leveren. De douane echter wel, omdat Henk in zijn jeugd waarschijnlijk een hoefijzer heeft  ingeslikt en dit het alarm triggerde. Ook waren we nog in het trotse bezit van 1,5 bakje yoghurt en een flesje met dodelijk H2O. Aangezien ze mijn alchemie skills in Duitsland al kennen en ze zich welbewust waren van de explosieve mix van yoghurt en water moesten we deze weer inleveren. De VLUCHT had 35 minuten vertraging, omdat de Grieken(waarschijnlijk gewaarschuwd voor mijn awesome yoghurt skills) nog niet wisten of we al dan niet mochten landen. Na enig oponthoud mochten we dan toch sky-high. Onderweg werden we van (goddelijke) luchtvaart goulash voorzien). Na 3 uur en 40 minuten (half 3 lokale tijd), zetten we dan eindelijk  toch voet op Grieks grondgebied. Gelukkig had ik deze dag ook de kans om te zien hoe een kotszakje gebruikt moet worden. Dit was nier alleen erg leerzaam, maar ook erg geurrijk. Mijn buurman in het vliegtuig krijgt mijn dank ooit nog wel eens.

We wisten een metrokaart te bemachtigen. Na enig gesleep met de koffers wisten we ook de metro nog te bereiken. Na een klein half uurtje onder de grond reizen, namen we de taxi richting het hotel Pergamos in hartje Athene. Hierna was het een geweldige plan op komen borrelen om een rondje door het centrum te lopen. Hier waren nog niet echt veel oude gebouwen te zien, maar wel veel jaren 50 stijl nieuwbouw huizen (beetje oostblok). Verder ontdekten we dat hier een tal aan junks en alcohollisten(Erwin, eat youre heart out!)  rondliepen. Onderweg namen we een kleine pizza en wat patat, daarbij koos Elly gyros, Henk kip en ik kipspiesen(souvlaki) . Onze traditie moest hoog gehouden worden (waar je ook land, neem eerst 1 bier om te vieren dat je veilig aangekomen bent.) Dit was blijkbaar een provocerend gebaar en binnen 5 minuten stond een lokale alcoholist mij met puppy oogjes aan te staren, of ik een slokje wou afstaan. Dit deed ik dus niet en het duurde even voor het personeel de arme man verwijderde. Na het eten prutste ik wat met de laptop om het verhaal van dag 1 hier neer te poten.

Dag 2 – maandag 12-07-2010
De ochtend begon voor ons tegen kwart voor negen. Na een korte douche en een ontbijtje (dat zuur was door de melding dat Nederland met 1-0 van Spanje had verloren) vertrokken wij om een citytour met de bus door Athene te maken. Deze citytours kenden we al van Londen, Barcelona en San Francisco en ze geven altijd een mooie kijk op een stad. Om te voorkomen, dat we weer verdwaald raakten, namen we een kaart van het hotel mee. Helaas mocht dit niet baten, omdat we alsnog (tegen mijn advies in) de verkeerde richting op gingen. Uiteindelijk kwamen we wel uit bij het Archeologisch museum, waar ook een kudde junks kampeerde. Dit gaf een… uniek… aroma aan de wandeling en we waren dan ook snel daar weg. Op een bepaald moment kwamen we uit bij Omonia Square, waar we alsnog de aansluiting met de  citytour vonden. Na de complete rondrit van anderhalf uur, waren we wat kennis en foto’s rijker. Zo is bijvoorbeeld Athene de stad waar democratie is uitgevonden! Dit doordat een aantal Grieken (waaronder Plato) hadden besloten dat alle mensen gelijk waren en dat vanuit menselijke maatstaven alles gerekend moet worden en niet naar goddelijke maatstaven. Eén van de argumenten hierbij was

“Een maatschappij functioneert niet zonder orde, maar orde staat niet gelijk aan overheersing”

Dit is iets wat vaak vergeten wordt.  Athene ging een gouden eeuw in. Door deze rechten konden mensen goed werken zonder onderdrukking van de religie en zonder invloed van de adel. Hieruit volgde dat de Atheners tijd hadden om wetenschappelijke dingen te gaan waarnemen, waaruit kunsten als sterrenkunde, filosofie en theater voortkwamen. Dit beïnvloedde niet alleen de bouwstijl van de Grieken, maar ook al vrij snel de samenleving van heel Europa. Niet alle eer gaat naar Griekenland. De Grieken hebben een en ander afgekeken van wat er in Mesopotamië, Perzië en  Egypte niet goed ging. De naam Athene is gelijk aan de naam van zijn beschermgodin, Pallas Athene. Athene en Poseidon hebben tijdens de stichting van de stad een wedstrijd gedaan. De wedstrijd ging erom, wie het belangrijkste cadeau voor de stad kon bedenken en maken. De winnaar zou de beschermer worden van deze stad. Poseidon sloeg met zijn drietand op de grond voor de stad. Dit had tot gevolg, dat er een geweldige kloof aanlegd werd, waaruit een haven ontstond, die de levensader zou zijn voor het toekomstig Athene. Pallas Athene echter gaf de olijfboom. Dit was het symbool van vrede en bron van olie en voedsel. Door dit goede initiatief als cadeau wist Athene de wedstrijd te winnen.

De stad kent zoals ik al aangaf twee gezichten. De oude Griekse geschiedenis en de achteruitgang van het nieuwe deel in 1922. Na de eerste wereldoorlog kwamen veel vluchtelingen naar Athene toe. Dit zorgde voor een explosieve bevolkingsgroei, die ergens gehuisvest moest worden. Dit resulteerde in veel kleine (Oostblok-achtige) woningen, die sterk genoeg waren tegen aardbevingen, maar niet echt mooi om te zien. Er zijn inmiddels veel gebouwen in verval.

Na de bustour hebben we aan de westkant van de stad als lunch een salade gegeten. vanaf hier zijn we terug naar het archeologisch museum gegaan. Dit was erg boeiend. Een van de boeiendstee dingen was, dat je niet poserend als Zeus (Griekse donderoppergod) naast het beeld van Zeus op de foto mag.
Wat erg cool was (voor diegenen die met de Trojaanse oorlog bekend zijn), was het feit, dat ze hier het gouden masker en pantser van Agamemnon hadden. Agamemnom was de koning, die de Trojaanse oorlog aanging. Nadat hij gewonnen had, werd hij thuis door zijn vrouw vermoord, om te voorkomen dat het bondgenootschap dat alle  koninkrijken binnen Griekenland aan elkaar bond,  door zijn tirannie  uit elkaar zou vallen.

Daarnaast een aantal wapens uit de slag om Thermopylea, ook wel bekend uit de film 300 en een skelet:

Verder had het museum een hele serie beelden van allerlei helden en goden uit de mythologieën. (op foto Zeus (en ik, met verbaasde blik omdat ik niet als Zeus mocht poseren), Poseidon, Minotaurus, Athene (2x, foto 2 van de Aegis),  Aphrodite en Pan, Heracles en de Hydra van Lerna).

We hadden deze dag veel indrukken opgedaan en waren moe en taaiden af naar het Hotel.

Tegen 8 uur vertrokken we om nog wat te gaan bikken. Dit lukte in hetzelfde restaurant wat onze (piekfijne) salade serveerde. Helaas was Elly’s kip-gyros schotel de enige die wel smaakte. Gelukkig kwam die niet op en vulde dat mijn spaghetti en Henks lamsstoofpot goed aan. (Note: Bestellen in het Grieks is een kunst, de menukaart is meestal in het Grieks (=niet leesbaar) dus moet je het woord van de ober maar geloven, blijkbaar was de salade een Lucky Guess).
na het eten vertrokken we richting een (Grieks) rockconcert in het park. Dit was erg grappig en we hadden een voorproefje van de Acropolis bij avond. Door gebrekkige energie echter vonden we ons vrij snel terug in het hotel.

Dag 3 – Dinsdag 13-7-2010
Met het oog op het weer stonden we vroeger dan anders. (volgens de lokale schoenmaakster zou het de warmste dag van het jaar worden en ik hoop dat ze gelijk heeft qua 2010). We pakten op Omnia Square de Hop-on-hop-off bus en kregen te horen dat de Acropolis dicht was tot 12 uur. Vol goede moed gingen we over op plan B, de tempel van Zeus, die ook tot 12 uur dicht bleek te zijn. Inmiddels een beetje geïrriteerd maakte ik maar een foto van Hadrian’s arch:

Hierna kwamen we met plan “C” om naar de markt te gaan. Door het gebrekkig navigatievermogen (de kaart, de straat en ons richtingsgevoel zijn een death match aan gegaan die nog steeds loopt). Na een klein uur en een cappuchinopauze kwamen we aan bij de markt.

De markt was in 3 delen opgebouwd en de vleesmarkt vooral stonk erg naar bloed. Dit was een goede motivatie er weer snel weg te zijn. Ze verkopen hier  van alles:

Na de markt was het ongeveer 12 uur, dus tijd om de bus naar de Acropolis te pakken. Dit was een indrukwekkend deel van de dag. De site werd druk bezocht en het was een lange wandeling. Het bevatte het Pantheon, waar de goden na de schepping van de mensheid hebben besloten of wij het recht hadden te bestaan. Ik geloof dat ik niet hoef te spoilen. het scheppingsverhaal volgens de Griekse mythologie is echter niet dat we door de goden zijn gemaakt, maar door de titaan Prometheus, die ons van klei maakte. Na de vergadering werd Prometheus gestraft, omdat hij leven had gemaakt zonder toestemming. (Hij werd aan een berg geketend waar een roofvogel elke dag zijn lever eruit vrat, die elke dag terug groeide). Athene blies toen het leven en verstand in mensen.

Hierna was het tijd om naar beneden te gaan en toch nog te lunchen (het was inmiddels 15.00 uur). Na de lunch hadden we weer genoeg puf om de laatste 2 tempels te bezoeken, die van Hepheastus (god van de smederij) en van Zeus.

Hierna waren we echt uitgeteld en gingen naar het hotel terug. Hier moesten we tot 9 uur wachten voor een auto die afgeleverd werd. Dit gaf mij tijd om vast te stellen dat hitte negeren niet altijd even handig is. Mijn gezicht en schouders waren goed verbrand door de onophoudelijke zon van deze dag. Misschien een offer brengen aan de zonnegod Helios?

Dit verhaal gaat verder in Odyssee Chapter II

Dit weekend ben ik dus gezellig naar een hotspring geweest. Gewoon omdat het relaxend en relatief goedkoop is.

De locatie was behoorlijk goed en voor RM 250 per nacht huur je een behoorlijk grote hotelkamer met alle noodzakelijke luxe zoals gratis internet. En dat is maar goed ook wat het gebied is niet echt modern op mobiele telefonie te krijgen. Het enige beschikbare is namelijk GSM.

Na de kamer geïnspecteerd te hebben was het tijd om wat te gaan eten. vreemd genoeg koste het eten even veel als het drinken.

En wat nog erger is dat ze gewoon TRAP food op de menukaart hebben staan.

Omdat ik al wist dat het een val was heb ik er maar geen gebruik van gemaakt.

Het zetten van vallen word hier ook gemanaged. Dit is duidelijk te zien aan de tekst TRAP management onder aan de borden.

Meer voorbeelden van slecht opgezette vallen.

De laatste slaat echt alles.

Het is gewoon erg. Ik ben toch wel blij dat ze hier ook investeren in onderzoek naar het beter opzetten van vallen.

Als je de vallen kunt omzeilen is het opzicht een behoorlijk rustgevend park. Het heeft een outdoor natuurlijke sauna. Dus geen gerommel met emmertjes water nee je gaat rustig boven een dampend stroompje heet water zitten.

Sungkai Klah Hot Springs heet water. Mede mogelijk gemaakt door Mordor.

Naast de rustgevende natuurlijke sauna kun je ook genieten van een lekker gekookt eitje. Deze mag je dan ook geheel puur natuur en niet miljeu vervuilend koken.

Er word zelfs uitgelegd hoe lang het eitje moet koken voor het gewenste resultaat.

Er staat ook een prachtig vontijntje in het park. Het water dat hier uit komt is ongeveer 90 graden. Perfect om een lekker bakje thee mee te maken.

Het volgende hekje bied onvoldoende bescherming tegen Nederlanders die willen genieten van een lekker bakje thee.

Hekje verslagen check.
Bronwater uit bron gehaald check.
Eitje gekookt in bronwater check.
Genieten van de overwinning check.

Op de terugweg kwam ik er achter dat de macht van de kaas zich schijnbaar naar Maleisië uitgebreid heeft.

Broeder Kaas? die vette Kaas jojo trukjes uitlegt? En Totally Cheeze kaarten met Kaas figuurtjes, het moet niet gekker worden.

Ok dat was het voorlopig ik zal proberen de resterende blogs online te zetten voordat ik terug naar Nederland ga.

Trouwens wie wil weten waar TRAP nu eindelijk voor staat zie de onderstaande foto

Taman Rekreasi Air Panas (TRAP) of Hot spring recreatie park.

22-9-2009

Ik ben dus gezellig naar Cameron Highlands geweest omdat het daar schijnbaar koel en stijlvol was. De Britten die vroeger een gruwelijke hekel aan de hitte hadden gingen hier graag heen voor de verkoeling

Anyway valt niet veel over te zeggen leuk voor een 1 dags trip. Mooi uitzicht, lekker koel en je verbrand er zonder dat je het doorhebt. Verder zijn de wegen en bochten zo smal dat je elke bocht claxonnerend door moet omdat je anders het risico loopt  door een vrachtwagen geramd te worden. Iets wat je normaal al niet leuk vind maar in een Proton betekend het gewoon een doods garantie.

In ieder geval foto’s met uitleg.

Om nom nom…

Op de heenweg kom je tig lui tegen die je van allerlei soorten planten en vruit proberen te verkopen. Uiteraard blijf je als blanke in de auto zitten als er iets gekocht word omdat anders de prijs multiplier aangaat.

Toen we eindelijk in Camaron Highlands aangekomen waren hadden we uiteraard honger. We besloten maar iets te gaan eten bij Restaurant Golden Ship. Dat viel dus tegen en bij deze dus ook een waarschuwing voor iedereen die van lekker eten houd er niet heen te gaan voor het eten.

Aan de andere kant we zijn er niet ziek van geworden dus heel slecht kon het ook niet zijn.

Belangrijke ontdekking ook Muggen haten Maggi chili saus. Merk X is schijnbaar veel beter. We besloten geen van beide te namen. De Maggi niet omdat de muggen het niet namen. en Merk X niet omdat de muggen het al ingepikt hadden.

Hierna zijn we doorgereden daar de BOH Thee plantage.

Zie met name het plantje op het kopje. Lijkt verdacht veel op een Nederlandse thee variant.

We hebben eigenlijk gruwelijk veel foto’s gemaakt maar helaas hadden we last van een SLR instellingen FAIL dus alle foto’s zijn een beetje lelijk geworden. Gelukkig deed mijn trouwe Sony Cybershotje het werk wel goed. 

Foto’s maken of thee drinken. Het Pinkje moet in ieder geval deels gestrekt zijn.

Hierna zijn we in tegenstel
ling tot het grote aantal rode backpackers met de auto terug gereden. Hier kwamen we nog een Bee farm en een aardbei plantage tegen. Hier moesten we dus natuurlijk ook even stoppen.

Op te terugweg besloot god dat het wel kon gaan regenen.

Ah vandaar dus dat het afgeraden word om de berg op of af te gaan tijdens of net na een regenbui. Onkruid dat we zijn hebben we het natuurlijk overleefd.

23-8-2009

Hierna zijn we ook naar de Gua Tempurung Limestone Caves geweest. Dit is schijnbaar de grootste grot van Maleisië. En hier kun je als je wilt 4 uur volmaken met het maken van foute foto’s etc. Iets wat we al eerder gedaan hadden dus dat verhaal over hoe die grot ontstaan was hoefden we niet nogmaals aan te horen. Die lui spreken toch geen engels dus al zegt die gast het je hebt er niks aan.

Dit was trouwens niet de reden dat we het verhaaltje niet te horen kregen. We waren gewoon een half uur nadat de tour begonnen was achter de groep aangegaan. Dit omdat we toevallig de weg wisten.

Het werd afgeraden om een camera mee te namen omdat dit ding gegarandeerd nat zou worden. Wat ook klopt er gaat en behoorlijke hoeveelheid water door die grot. Maar daar hebben we een perfecte oplossing voor. Waterproof camera covers zodat er nog steeds slechte foto’s gemaakt kunnen worden.

Ze maken zelfs Youtube reclame. Zet je speakers uit de muziek is gruwelijk

Uiteraard zijn er weer foto’s gemaakt. Dit keer wat minder omdat het wat lastiger was om foto’s te maken. En veel ook rommel zijn.

Zucht mensen die op onverwachte momenten foto’s van je maken.

Een beetje normaal kunnen staan is helaas ook teveel gevraagd hier. 

Maar goed dat ik gister zo verbrand was. Anders zou het water nog wel eens koud aan kunnen voelen.

END!

Vaak hebben mensen die met flipnet bekend zijn, helemaal de mensen die dan ook nog hierop schrijven, te maken met ideeën. Nou wil ik niet beweren dat de rest van de wereld bevolking dat niet heeft, maar bij ons blijven ideeën meestal ideeën. Dit keer niet.

Het idee was dat ik met Sjors naar Zwolle zou gaan(iets met een warhammer zaak). Later besloot Martijn mee te taggen. De timing was perfect! Waarom? nou het hele huis ligt overhoop omdat we (poolse) schilders hebben gehuurd, die het huis aan het vertimmeren zijn. Beter in iedergeval om tijdens werkzaamheden weg te zijn. Het allermooiste was dat zelfs het weer niet tegen zat. Om deze reden werd de locatie veranderd van “Zwolle” naar “Utrecht”.

Om 10.30 werd ik opgepikt en om 11.03 kwamen we aan op het station, bijna te laat voor de trein, die 5 minuten vertraging bleek te hebben, dus om 11.08 aankwam. om 11.32 kwamen we in Zwolle aan, helaas vertrok de 11.34 de trein, die we met geen mogelijkheid hadden kunnen halen. (iets met geen zin in rennen). We hadden precies tijd genoeg om te lunchen, wat dan bestond uit 1 patat oorlog voor Sjors en mij en een gehaktstaaf+ koffie voor Martijn.

Dit ging allemaal zo goed dat mijn common sence me waarschuwde.

Dit common sence had het goed, maar niet wat mij betrof. Martijn kreeg “de volle laag”

Een omaatje had 30 min naast Martijn gezeten en met het binnen rijden van Amersfoort trok ze het niet meer. “Wat heb jij een sexy geurtje op” was het hoge woord van de oma in kwestie. Na dit deden Sjors en ik het enige menselijke in deze situatie, de gehele rit van Amersfoort naar Utrecht dubbel liggen.

In Utrecht kwamen we aan en wandelden rond. Het 1e bijzondere wat opviel was dat bij de Kruidvat(of etos) een paar Paarse borden met de tekst”Hoer”  stonden. Dit was verkeerd gezien, de ene poster bedekte de precies de A van het “Hoera” van de volgende. Het was een foto waard, maar helaas hadden we geen foto toestel.

Ook de te verwachten opmerking over de Domtoren ( Hé die is dom!) werd gemaakt.

Na de “Never Never land” te hebben geplunderd voor warhammer artikelen, werd het tijd om op het terras plaats te nemen. Binnen no time bracht mijn richtings gevoel me naar de juiste plaats, in tegenstelling tot die van mijn reisgenoten. Café Het neutje!

De volgende scene duurde 2,5 uur. We dronken bier, we aten een tosti en praten over grootse plannen terwijl we keken naar wat langs struinde. Sjors werd (terecht) met wijn bekogeld door de serveerster en er vielen een paar “That’s what she said’s”

“Ja na 8 maand kom ik klaar als een sergeant, en heb mensen onder me” – Sjors(over zijn carriere in het leger)

“Daar kan je lang mee spuiten” – Marcel(over een verfbus)

“Ola is er blij mee” – Martijn (over IJsland)

“Dat deden de gestapo ook, slang in je reet en wedden dat je wel praten wil!” Sjors over…. geen verklaring

Na dit was het tijd terug te gaan! Martijn nuttigde een bapao, Sjors en ik namen 2 noodle bakjes. Dat werden eigenlijk 3 bakjes, omdat ze rekening met mijn groote hielden. Mooi werk. Dit spul is duur, maar het is erg aan te raden. Helemaal als je t met chopsticks eten kan(thanks Kristin!)

De terug reis was een wedstrijdje slechte smsjes sturen en een “irritatie wedstrijd” tussen Sjors en mij.

Voor een paar laatste kanttekeningen en foto’s van DE walvis haai, wat koraal en een paar foto’s die wegens omstandigheden(crappy regelgeving etc van wordpress) niet in de rest van het verslag was verschenen. Belangrijker nog, HET formulierrtje voor de mexicaanse griep. Mensen Enjoy!

Als eerste het formuliertje:

Ten 2e de foto’s uit deel 1 die ik er wel in wou hebben maar niet lukten:

Birgit, de Lagune met mangrove bossen, degen krab. ook Zout winnerij en vissers dorp van dag 2:

er was nog een grappig bordje, met verboden vuur te stoken… echter ernaast waren de sporen van een kampvuur te zien:

De Maya Cenote, van dag 3, die volgens hun geloof de doorgang naar de onderwereld was en diende als inwijding voor de Shaman/Priester/tovenaar/voorspeller/heksdokter:

Chichen Itza:

Hier de foto’s van Uxmal, eerst bij dag, later de foto’s van de licht show, die alles nog indrukwekkender maken:

de insecten(en kikker) met Health barrs, speciaal voor erwin:

en tot slot de walvis haai en wat foto’s van koraal en visjes!

Ik hoop dat jullie genoten hebben van de reisverhalen, de foto’s en al het nodeloze geblaat, Hierbij kom ik aan het eind van de Mexico Saga. Wat ‘t volgend jaar wordt, weet ik nog niet

                                                           The End

                                   

Deze dag begon zeer vroeg omdat iemand naar de wc ging en het licht daar aandeed, voor de deur dicht ging. Ik was minder blij.

We aten wat en omdat Henk iets te ziek was, gingen we niet naar Cozumel, het eiland voor de kust van Playa del Carmen. Wat we wel deden, was naar het strand gaan. Dit was een goed plan, ondanks mijn verbrande schouder 3 daagse. Ik las wat, Henk en Elly gingen wandelen en zwemmen. Hier hielden we het om half 12 voor gezien omdat het te heet was.

Die middag ging ik Multitasken, door in de auto naar Tulum te gaan en noodles te eten.. Tulum is een unieke plek in Mexico, want waar anders vind je palmbomen, jadegroen zeewater, grote hagedissen en een briesje bij indrukwekkende ruines aan de kust. In de hotels daar verdwijnen je waardevolle (en ook de niet waardevolle) spullen. De ruÏnes stammen uit de postklassieke periode (1200-1521 na Christus). Tijdens de bloeidagen was het een grote havenstad. De Maya’s hadden grote handelsroutes langs de kust, die tot in Belize toe doorliepen. Juan de Grijalva voer er langs in 1518. Hij merkte de stad op toen en gaf aan dat de stad ommuurd was en geel, groen en vuur rood was geverfd. Het had een strategische waarde in de tijd van de Maya’s, toen er onrust heerste tussen de stadstaten. Nadat de Spanjaarden kwamen was het binnen 75 jaar leeg. Tulum betekend muur in het Maya’s, hoewel het door de Maya’s zelf Zama (dageraad) genoemd werd. 3 grote tempels zijn de handtekening van Tulum. Templo del Dios del Viento (tempel van de windgod), Templo de la Estela (tempel van de stela) en Templo del Dios Decendente (tempel van de neerdalende god). Schelpen, goud, zilver en honing waren in de bloeitijd de belangrijkste handelswaar. Er was een belangrijke bedevaartsroute van Cobá (de 1e door ons bezochte tempel) naar Tulum (de laatst door ons bezochte tempel).

Bij terugkomst dronken Elly en ik nog een cappuccino bij de Starbucks en deed ik een email check.

De rest van de middag en avond childen we wat. Henk was enorm aan de schijt. Elly en ik aten wederom bij het restaurant van de avond ervoor. Ook weer hetzelfde gerecht, omdat het toch al goed was. We zagen ook een kunst festival. Dit was iets bijzonders, want bijna alle schilderijen die tentoongesteld werden, was er iets vreemds, meestal luguber. Een normale foto van iemand, maar die had 1 kant van het gezicht duister, of een foto van een vrouw, met de borstkas open. In het restaurant naast ons was er een flamingo dans avond.

31-07-09 Dag 20 Locatie: Playa del Carmen

Ook deze ochtend ging ik vroeg op. Tegen half 9 was ik weer bij de duikschool, verheugd dat mijn duikpak er nog was. Henk bleef toch maar op de kamer, omdat hij nog niet beter was. Tegen kwart over 9 reden we naar Chac-mool (Huis van Chac). Dit waren Cenotes, waarin water stond. Met mij mee gingen een Noor en de gids, William.

Na een kleine 20 minuten in de richting van Tulum gereden te hebben, kwamen we eindelijk aan. We kregen een schets van de grot, een briefing en een zaklamp. Toen was het tijd om om te kleden. Dit was vanwege mijn zonverbrande schouders nog steeds een pijnlijk proces. Desalniettemin lag ik een kwartier later te dobberen in het water. Ook de Noor belandde in het water en we doken al gauw naar beneden.

Het was echt iets unieks. Het is alsof je door de grot gaat(met stalagmieten en stalagtieten inbegrepen) vanuit de beleef wereld van een vleermuis. Alles is donker, behalve je onheilspellende eigen zaklamp, of die van een groepsgenoot. De lucht blijft hangen aan het plafond en weerspiegeld door de vreemde breking het licht. Af en toe zie je waar de Cenote bovengronds komt, hier is dan licht en je ziet de jungle naar beneden komen (als in boomwortels enzo).

Op de diepere punten in de grot zag je wat vreemds, een waas in het water. Het water was hier warmer en zout, omdat hier zoet en zout water bijelkaar kwamen. Het resultaat was alsof je naar een olie/water mengsel kijkt. Van bovenaf, zo in de schemer met de waas erin, leek het alsof je de rivier Styx (lees Hades, Griekse mythologie) onder je door had stromen. Sinds ik geen bootsman tegen kwam, die me om 2 gouden munten vroeg(of Threefitty), denk ik dat ik wel veilig zit.

Hoewel er wel een bordje met een Grim reaper opstond, om je te waarschuwen niet verder dan dat punt te gaan, tenzij je grotduik training had(of vermoedelijk 2 muntjes en een doodwens). De duik duurde 45 minuten.

Bovenwater kwamen we even bij en dronken wat voor we de 2^e grot in gingen.

Dit was meer, groter en mooier van hetzelfde in elk opzicht Ik kan je zeggen, dat waar ik verbaasd was van hoe mooi de eerste grot was, ik dat nog een keer zo erg had bij de 2^e. Onderweg zagen we zoetwatervissen. Deze konden vanwege het onderliggende zoute water en de afwezige connectie met een rivier hier niet natuurlijk zijn beland. De duik voerde ons door 3 “zalen”, die door de schemerige lampen en scherp gevormde stalagmieten extreem mysterieus waren. Mocht ik ooit kieuwen ontwikkelen, dan wordt dat mijn vakantieoptrekje.

Helaas had dit allemaal nog 1 keerzijde. Ik verkreeg mijn 4^e IgA en dit ging gepaard met krampen. Omdat je nou eenmaal 50 minuten bezig was met de duik, leek het wel erg lang te duren. Het mooie was dat je, om hier vanaf te komen veel koolhydraatrijk voedsel moet nemen. Dat vond ik in het hotel, een uur later, in de vorm van een bak noodles. Naast een emailcheck deed ik die middag niet veel meer.

’s Avonds aten we bij de Italiaan, de Italiaan, was een Mexicaan die uit Nederland kwam.

Ik nam een goeie pizza, Henk ook en Elly pasta.

1-08-09 Dag: 21 Locatie Playa del Carmen.

Dit was de op 1 na laatste in Mexico, dus tijd voor wat leuks, dachten we. Kom laten we naar Cozumel gaan, een mooi eiland voor de kust!. Dus dat gebeurde.

We waren echter nog geen 15 minuten op het eiland en hadden al spijt. 100-en verkopers stormen je tegemoet om je taxi’s, reizen, parken etc etc aan te smeren. Om de drukte dan maar te ontvluchten doken we een café in. Hier hoopten we op een rustig mommentje voor iets drinken. Dit ging echter niet. Ze wilden eerst alleen terug betalen in dollars(waar wij geen reet aan hebben) en lieten dit pas los, toen we aangaven het geld terug te willen. Zaten we rustig begonnen ze te zagen… en binnen 2 minuten moesten we weg, omdat ook onze tafel verbouwd moest worden.

Snel namen we toch een taxi, die ons om 3 uur van een bepaald strand zou halen. Het bepaalde strand had wilde pauwen, krokodillen, wat vliegen, een barracuda en verder weinig te bieden. Het was perfect om te zonnen, maarja, ik was nog steeds verbrand. Dus het werd 3 uur wachten. Wat wel lekker was, waren de club sandwiches. Hier peuzelde ik er 2 van op.

Gelukkig was het snel 3 uur. De chauffeur liet het echter afweten. We reden daarom met een andere gast mee. Tegen 5 uur namen we de boot. Op die bood wist een vrouwelijke passagier mijn schouder tot kussen te promoveren, dit vond ik dan weer minder erg.

Die avond kon ik weer normaal eten en dat deed ik dan door taco’s te eten. Ook, omdat dit de laatste avond was, nam ik een tequilla, omdat het wel Mexico is en je niet in Mex geweest kunt zijn zonder tequilla te drinken. Voortaan heb ik ook geleerd, dat hoe donkerder de tequilla is, hoe beter! Hurray!

2-08-09 Dag: 22,5 vertrek: Playa del Carmen aankomst Elim.

Ja, het klinkt een beetje als een anticlimax, Playa del Carmen(mooi, zon strand, ver weg) en Elim(jammer). Toch is het zo.

We stonden om 7 uur op en om 9 uur lagen we nog een paar laatste zonnestralen te pakken en een laatste duik te nemen. Dit lukte wel. Het was erg plezierig, maar tegen 11 uur moesten we terug, douchen, wassen, laatste stukken inpakken en met de auto terug naar Cancun.

Tegen 2 uur leverden we de auto in, na een hoop gehannes met de aasgieren bij Europe car.

Ze brachten ons met een busje naar het Europa terminal(2), maar we moesten naar 3.

Gelukkig kwam het daarna allemaal goed. Ik kreeg nog een grote zitplek, zelfs met 1 voor Elly ernaast en tegen 4 uur zaten we aan de laatste Corona. We hadden nog 70 pesos over die ik opmoest maken. Dat lukte ook nog, in de vorm van Nacho’s! ook een waardige afsluiter.

Voor we het wisten mochten we boarden en 18.37 vloog AB 3417 richting Dusseldorpf.

Zoals elke intercontinentale vlucht, was ook deze saai. Het begon gelijk leuk met een vervelende duitse man naast me die in een notitie boekje zat te krabbelen en erg breed zat. Elly en ik wisselden na de start snel van plek, om dit te verhelpen, daar zij niet zo veel ruimte nodig heeft. Het voer was drommels goed. De flight movies waren Marley and me, Australia en Taxi. Taxi heb ik niet gekeken. Halverwege de vlucht ging Henk naast me zitten, omdat hij last van zijn been had. Dit hield in dat ik niet veel slaap kreeg. Door 1 keer een pees vast te pakken stelde ik de diagnose “pees ontsteking” en raadde hem aan diclofenac te gebruiken. Vandaag(4 augustus) stelde de dokter diagnose “pees ontsteking” en voorschreef diclofenac.

Helaas bleek voor mij een pijnlijk oog en een jeukend oor, een ontsteking aan beide dingen te zijn.

Om 12 uur precies waren we met bagage in hand het vliegveld aan het verlaten en tegen 20 over 2 reden we de grens over. Om 3 uur waren we thuis…